ويژه نامه «باکاروان» :: شماره يک :: اول محرم اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِ اللَّهِ وَعَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَالنَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَعَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَعَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَعَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ       به روايت لهوف       آهنگ خروج از مکّه یاد خدا ، دیباچه غمناك لهوف ، كه در دهه نخست محرم زینت این سوگنامه است. وقتی عرفات را به قصد عراق ترك گفتی چه زیبا مرگ را چونان گردنبد دختران آویزه گلوی بنی آدم خواندی و اشتیاق خود به شهادت را همچو یعقوب به دیدار یوسف. "الحمدللّه و ما شاءاللّه، و لاحول و لاقوه الا باللّه، و صلّی اللّه علی رسوله، خطّ الموت علی وُلد آدم مَخطّ القلاده علی جید الفتاه، و ما اولهنی الی اسلافی اشتیاق یعقوب الی یوسف... همه ستایش‌ها از آن خداست، آنچه او خواهد (پدید آید) و جز به او هیچ توانی نیست. مرگ همچون گردنبند دختران، آویزه گلوی بنی‌آدم است و من چونان اشتیاق یعقوب به یوسف، دیدار گذشتگان خود را چه مشتاقم! و شهادتگاهی برایم گزیده‌اند که (ناچار) آن را دیدار کنم. گویا گرگهای حریص دشتهای نواویس و کربلا را می‌بینم که بند بند جسمم را از هم گسسته شکمبه‌های تهی و مشکهای خالی خود را از آن انباشته کنند. از آنچه با قلم تقدیر الهی رقم خورده، گریزی نیست . خشنودی خدا خشنودی ما خاندان پیامبر است بر بلای او شکیباییم که او پاداش کامل صابران را به ما عطا کند. ذریه خدا (صلی‌اللّه‌علیه‌وآله‌وسلّم) از او جدا نخواهد شد. آنان در حریم قدس کبریایی نزد او گرد آیند، چشم او به دیدارشان روشن شود و وعده خود را در حقشان وفا کند." واینك زمان ، زمان رفتن است و عصاره عالم خلقت صبح را موعد حركت به سمت قتلگاه می نامد.پس بیائید قافله ی دل را در گروی كاروان سپرده و آرام ، آرام و منزل به منزل حسین را یاری كنیم. "... من کان باذلاً فینا مهجته، و موطناً علی لقاءاللّه نفسه فلیر حل معنا فانّی راحلّ مصبحآً ان‌شاءاللّه تعالی. هرکس خون خویش را در راه ما می‌بخشد و خود را آماده دیدار خدا کرده است، با ما رهسپار شود که من ـ ان‌شاءاللّه تعالی ـ فردا رهسپارم."       افق هاي تعزيت       شعر مجالس عزادارى بايد سر تا پا معرفت باشد مسأله‏ى فرهنگى، معرفت درست است. كارى كنيد كه آن‏جايى كه مجموعه‏ى بچه‏هاى حزب‏اللهى يك مجلس عزادارى تشكيل مى‏دهند، شعرشان سر تا پا معرفت باشد؛ من اين را الآن نمى‏بينم. شعر، سر تا پا درس باشد. از چه كسى استفاده كنيم؟ از شاعر خوب؛ از متفكر خوب؛ از بهترين و زيباترين شعرها استفاده كنيد؛ نه عوامانه. با تشخيص چه كسى؟ با تشخيص شعرشناس؛ نه با تشخيص مدير. مدير ممكن است اصلاً شعر سرش نشود. هر كار يك متخصص دارد. با تشخيص شعرشناس، با تشخيص متخصص مذهبى و دينى، نوترين، زيباترين و عاليترين معارف را در دست و بال بچه‏هاى حزب‏اللهى بيندازيد. فرازی از بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با فرماندهان بسيج 8/9/1383       اهداف قيام حسيني       درس اصلی قیام امام حسین(ع) به امام حسين (عليه‏السلام) مى‏گفتند: شما در مدينه و در مكه، محترم هستيد و در يمن، آن همه شيعه هست؛ يك گوشه برويد كه با يزيد هم كارى نداشته باشيد، يزيد هم با شما كارى نداشته باشد! اين همه مريد، اين همه شيعيان؛ زندگى بكنيد، عبادت و تبليغ كنيد! چرا قيام كرديد؟ قضيه چيست؟ كسانى كه گفته‏اند «هدف، حكومت بود»، يا «هدف، شهادت بود»، ميان هدف و نتيجه، خلط كرده‏اند؛ نخير، هدف، اينها نبود. امام حسين (عليه‏السّلام)، هدف ديگرى داشت؛ منتها رسيدن به آن هدف ديگر، حركتى را مى‏طلبيد كه اين حركت، يكى از دو نتيجه را داشت: حكومت، يا شهادت. البته حضرت براى هر دو هم آمادگى داشت؛ هم مقدمات حكومت را آماده كرد و مى‏كرد؛ هم مقدمات شهادت را آماده كرد و مى‏كرد. هم براى اين توطين نفس مى‏كرد، هم براى آن. هركدام هم مى‏شد، درست بود، ايرادى نداشت؛ اما هيچ‏كدام، هدف نبود، دو نتيجه بود. هدف، چيز ديگرى است. هدف چيست؟ هدف آن بزرگوار، عبارت بود از انجام دادن يك واجب عظيم از واجبات دين، كه آن واجب عظيم را هيچ‏كس قبل از امام حسين - حتّى خود پيغمبر - انجام نداده بود؛ نه پيغمبر اين واجب را انجام داده بود، نه اميرالمؤمنين، نه امام حسن مجتبى! واجبى بود كه در بناى كلى نظام فكرى و ارزشى و عملى اسلام، جاى مهمى دارد. با وجود اين‏كه اين واجب، خيلى مهم و خيلى اساسى است، تا زمان امام حسين، به اين واجب عمل نشده بود - عرض مى‏كنم كه چرا عمل نشده بود - امام حسين بايد اين واجب را عمل مى‏كرد، تا درسى براى همه‏ى تاريخ باشد؛ مثل اين‏كه پيغمبر حكومت تشكيل داد، تشكيل حكومت، درسى براى همه‏ى تاريخ اسلام شد؛ فقط حكمش را نياوردند. يا پيغمبر، جهاد فى‏سبيل‏اللَّه كرد، اين درسى براى همه‏ى تاريخ مسلمين و تاريخ بشر - تا ابد - شد. اين واجب هم بايد به وسيله‏ى امام حسين (عليه‏السّلام) انجام مى‏گرفت، تا درسى عملى براى مسلمانها و براى طول تاريخ باشد.       نواي دل       در محضر اساتيد - شب اول: استاد ازغدي   مراسم شب اول محرم - حاج محمود کريمي مداحي قسمت 1 مداحي قسمت 2 مداحي قسمت 3 مداحي قسمت 4 مداحي قسمت 5 مداحي قسمت 6   يا رب الحسين، بحق الحسين، اشفع صدر الحسين، بظهور الحجة ..::محرم 1429 - التماس دعا::..

دمتون گرم نظر طیادتون نره